лиса с журавлем подружились. Вот вздумала лиса угостить журавля, пошла звать его к себе в гости:

• Приходи, куманек, приходи, дорогой! Уж я тебя угощу.
  Пошел журавль на званый пир. А лиса наварила манной каши и размазала по тарелке. Подала и потчевает:
• Покушай, голубчик-куманек, — сама стряпала.
  Журавль стук-стук носом по тарелке, стучал, стучал — ничего не попадает! А лисица лижет себе да лижет кашу, так все сама и съела. Кашу съела и говорит:
• Не обессудь, куманек! Больше потчевать нечем.
  Журавль ей отвечает:
• Спасибо, кума, и на этом. Приходи ко мне в гости.
  На другой день приходит лиса к журавлю, а он приготовил окрошку, наклал в кувшин с узким горлышком, поставил на стол и говорит:
• Кушай, кумушка. Право, больше нечем потчевать.
  Лиса начала вертеться вокруг кувшина. И так зайдет, и этак, и лизнет его, и понюхает-то — никак достать не может: не лезет голова в кувшин.
  А журавль клюет себе да клюет, пока все не съел.
• Ну, не обессудь, кума! Больше нечем угощать.
  Взяла лису досада. Думала, что наестся на целую неделю, а домой пошла — несолоно хлебала. Как аукнулось, так и откликнулось.
  С тех пор и дружба у лисы с журавлем врозь. Вот и сказке Лиса и журавль конец, а кто слушал — молодец!

աղվեսը ընկերացել էր կռունկով: Այստեղ աղվեսը որոշեց բուժել կռունկը, գնաց կանչելու նրան ՝ այցելելու.

• Արի, կումանեկ, արի, սիրելիս: Ես քեզ կվերաբերվեմ:
  Վերամբարձը գնաց խնջույքի: Եվ աղվեսը պատրաստեց սեմալայի շիլա և տարածեց այն ափսեի վրա: Կազմել և կարգավորել են.
  «Կերեք, թանկագին Կումանեկ», — պատրաստեց նա ինքն իրեն:
  Կռունկը թակել է ափսեի վրա, հարվածել, փչել, ոչինչ չի ստացվում: Եվ աղվեսը լիզում է իրեն և շաղ տալիս շիլան, այնպես որ նա ամեն ինչ կերավ: Նա կերավ շիլա և ասաց.
• Մի՛ մեղադրիր ինձ, կումանեկ: Վերարժևորելու այլ բան չկա:
  Կռունկը պատասխանում է նրան.
• Շնորհակալ եմ, Կումա, և այս կապակցությամբ: Արի այցելիր ինձ:
  Հաջորդ օրը աղվեսը գալիս է կռունկ, և նա պատրաստեց օկրոշկա, այն նեղ պարանոցով դրեց բանկայի մեջ, դրեց սեղանի վրա և ասաց.
• Կերեք, կումուշկա: Իրոք, վերարժևորել այլ բան չկա:
  Աղվեսը սկսեց պտտվել բանկայի շուրջը: Եվ այսպես, նա գնում է, և այդ ճանապարհով, և լիզում է նրան և ինչ-որ բան է խլում. Նա որևէ կերպ չի կարող հասնել: Գլուխը չի բարձրանում ամանի մեջ:
  Բայց կռունկը կարկատում է և կարկանդակում, մինչև որ ամեն ինչ կերել է:
• Դե, ինձ մի մեղադրիր, կնքահայր: Այլևս ոչինչ չկա առաջարկելու:
  Աղվեսը ջղայնացավ: Ես մտածեցի, որ մի ամբողջ շաբաթ լեցուն եմ, և գնացի տուն `անասուն խմեցի: Քանի որ հետ ընկավ, պատասխանեց.
  Այդ ժամանակից ի վեր, աղվեսի բարեկամությունը կռունկի հետ առանձնանում է: Սա է աղվեսի և կռունկի հեքիաթի ավարտը, և ով լսում է, լավ է արված: